1. LIBRIÑO VIAXEIRO (III)

Por fin, saberemos de primeira man cales foron os dous lugares que visitou o noso Libriño e de quen viñan sendo os avós que vivían neles.

Tamén podes escoitar a solución a ámbolos dous interrogantes na súa propia voz.

1. LIBRIÑO VIAXEIRO (II)

Os outros avós do noso alumno son dun fermoso pobo, tamén de preto da costa, no Mar do Ribeiro da provincia de Ourense ou o que case é o mesmo que dicir Vigo. No escudo dese pobo aparece unha torre que foi parte dun vello castelo do que só se conserva ese resto, o castelo de Sande.

Se houbese que escoller a un animal como símbolo dese pobo, non sería outro co cabalo ao que no mes de Xuño se lle dedica unha festa que consta de varias probas como a de saltos, doma, baloncesto...

Nunha das súas parroquias festéxase a Nosa Señora do Adrio, avogada das enfermidades do medrío que esixe bañar aos nenos nove veces nunha fonte para "correrlle o enganido".

Conta ademais con marabillosas paisaxes naturais como a Fervenza do río Gato.

E se vas alí o 10 de Xullo ten coidado co tráfico. Esta outra localidade é mais difícil pero seguro co neno da clase da profe Mónica nos escribe contándonos de onde son os seus avós e mais quen é.

1. LIBRIÑO VIAXEIRO (I)

Agora si que empeza de verdade o viaxe do noso libriño por Galiza, pola Galiza dos avós dos nosos alumnos. O primeiro dos nosos alumnos tiña avós nunha lonxana localidade de cuio nome non quero acordarme e da que Libriño vos vai contar unha curiosidade. Esa localidade en tempo foi un núcleo mariñeiro das Rías Baixas, e como todos os núcleos mariñeiros celebraban o seu patrón, S. Roque, a mediados de Agosto. Eles foron os derradeiros en celebrar en Galicia un curioso rito ao redor da igrexa e o adro que chamaban "procesión de pasos curtos". Consistía en que seguindo a un home que portaba un estandarte, coñecido como o "Cabo do Mar", as xentes en procesión daban dous pasos adiante, para logo dar dous pasos atrás e así sucesivamente, para de cando en vez dar medio paso cara adiante. A xente que o viviu lembraba que tardaban tanto e coa calor que facía ata os santos perdían o verniz. Recordade que estamos falando do mes de Agosto.

Por moito que a súa forma de entender a relixiosidade fose tan estricta non por iso (e gracias á retranca que herdamos deles) sabían sacarlle punta, incluso á igrexa, como se reflicte nesta copla.

O cura de ......

foi aos mexilóns,

esvarou nos croios,

rachou os concóns.

Con todo isto tedes suficientes pistas para coñecer ese lonxano lugar, ou vaivos facer falla unha foto.... Pois nada aí vai a foto.

Aínda con esta foto daquela non identificades o lugar? Outra pistiña...

AGORA SI?

LIBRIÑO VIAXEIRO

O noso libriño parte hoxe nunha longa viaxe que nos levará a coñecer os recunchos mais reconditos da nosa marabillosa terra. Nela hai un cento de lugares fantásticos que o noso amiguiño está disposto a visitar; e se falamos de lugares fantásticos, non podía deixar de visitar un lugar, producto do magnífico soño de dous irmáns, os García Naveira.

Como moitos outros galegos de finais do século XIX e da primeira mitade do XX, tiveron que emigrar, mais coma tantos outros nunca se esqueceron da súa terra. Así cando puderon retornar a ela, revertiron parte das súas ganancias na súa localidade natal fundando escolas para os nenos probes, creando edificios públicos que mellorasen a vida dos seus concidadáns... pero sobre todo deixaron para a posteridade este "Parque do Pasatempo" que hoxe visita o noso Libriño. Concebido como un parque enciclopédico ofrecía a oportunidade de recrear as viaxes ultramariñas a través de elementos figurativos e ocupaba unha extensión duns 90.000 metros cuadrados do que so se conserva unha décima parte.

ALGÚN DE VÓS VISITOU O SITIO ONDE ESTÁ LIBRIÑO?

PODEDES DICIRNOS EN QUE CONCELLO ESTÁ?

SE NON O SABEDES PEDÍDELLE AOS VOSOS PAIS QUE VOS BUSQUEN INFORMACIÓN DE ONDE SE ATOPA. CANDO O SAIBADES ESCRIBÍDEO NOS COMENTARIOS DO NOSO BLOGUE.

Como tamén é moi festeiro acudiu a unha das festas mais famosas dese pobo. Ahí tedes unha pista que vos pode servir para atopalo.